اصطلاحات و مفاهيم پايه نمونه برداري بخش دوم

انباشته (LOT) : مجموعه‏اي از اقلام تحت بررسي كه ذاتأ يا احتمالأ در شرايط مشابه توليد شده باشند.

حجم انباشته (LOT SIZE) : حجم انباشته تعداد اقلام تشكيل دهنده يك انباشته است كه آن را با  N نمايش مي‏دهند.

عيب (DEFECT) : هر نوع عدم تطابق مشخصات يك محصول با شرايط مشخص شده يا مشخصات استاندارد.

عيب بحراني (CRITICAL DEFECT) عيب موجود در يك محصول كه بر طبق قضاوت يا تجربه، براي افراديكه از آن محصول استفاده مي‏كنند ايجاد خطر كرده و يا وضعيت نا امني را براي آنها بوجود مي‏آورد.

عيب مهم (MAJOR DEFECT) عيبي است متفاوت با عيب بحراني كه به نحو قابل ملاحظه‏اي امكان استفاده از محصول مورد نظر را كاهش مي‏دهد.

عيب جزئي (MINOR DEFECT) : عيبي است كه امكان استفاده از محصول مورد نظر را براي منظور خاصي كاهش نمي‏دهد و يا آنكه اختلاف آن با مشخصات فني به ميزاني است كه در كاربرد آن محصول تأثير چنداني ندارد.

محصول معيوب (DEFECTIVE  PRODUCT) : هر محصول كه يك عيب يا چند عيب داشته باشد.

آزمايش (TEST) : كليه عملياتي كه به منظور مقايسه يك محصول با شرايط مورد نظر يا مشخصات فني انجام مي‏شود.

نمونه (SAMPEL) : عبارتست از يك يا چند قلم كه از مجموعه‏اي از اقلام و يا قسمتي از يك انباشته (N) انتخاب مي‏شود تا بتوان براساس اطلاعات حاصل از آن درباره انباشته تصميم‏گيري نمود.

  اندازه نمونه (SAMPLE SIZE) : تعداد اقلام تشكيل دهنده نمونه را اندازه نمونه گويند كه با علامت (N) نمايش داده مي‏شود.

 مشخصه (CHARACTERISTIC) : خاصيتي است كه به متمايز نمودن تفاوت موجود در قطعات يا محصولات انباشته كمك مي‏نمايد كه اين تفاوت ممكن است كمي يا كيفي باشد.

مشخصه وصفي (ATTRIBUTE CHARACTERISTC) : مشخصه‏هاي وصفي مشخصه‏هايي هستند كه نتايج اندازه‏گيري و يا آزمايش بصورت اعداد پيوسته اعلام نگرديده بلكه بصورت اعداد شمارش‏پذير اعلام مي‏شوند مانند تعداد اقلام معيوب در نمونه‏اي به حجم معين، تعداد زدگي در طول معيني از سيم يا كابل الكتريكي يا پارچه، تعداد حبابهاي هوا در يك بطري و ...

  نمونه‏گيري (SAMPLING) :‌ عملياتي است كه براي استخراج نمونه از يك انباشته بمنظور بررسي و تعيين كيفيت به كار مي‏رود.

 روش نمونه‏گيري :‌برنامه‏اي است براي نحوه نمونه‏گيري و قاعده‏اي است براي تصميم‏گيري درباره انباشته.

 نمونه تصادفي (RANDOM SAMPLE) : مجموعه‏اي از اقلام است كه از ميان يك انباشته بصورت تصادفي جهت آزمايش برگزيده مي‏شود تا بتوان بر اساس اطلاعات حاصل از آن درباره انباشته تصميم‏گيري نمود.

 نمونه‏گيري تصادفي (RANDOM SAMPLING) : روش نمونه‏گيري است كه در آن كليه اقلام تشكيل دهنده انباشته داراي شانس برابر و مساوي براي انتخاب شدن باشند.

 بازرسي به روش نمونه‏گيري : نوعي از بازرسي است كه به منظور تصميم‏گيري در مورد انباشته انجام مي‏شود و تنها بخشي از انباشته را بازرسي مي‏نمايد.

 طرح يك نمونه‏اي (SINGLE SAMPLING PLAN) : روشي است كه در آن از هر انباشته يك نمونه (N) گرفته شده و براساس آن نسبت به رد يا قبول انباشته تصميم‏گيري مي‏شود.

 طرح دو نمونه‏اي (DOUBLE SAMPLING PLAN) : روشي است كه در آن برحسب اطلاعات بدست آمده از اولين نمونه‏گيري علاوه بر امكان رد يا قبول، امكان گرفتن دومين نمونه نيز وجود دارد و از نتيجه آن نسبت به انباشته تصميم‏گيري مي‏شود.

 طرح چند نمونه‏اي (MULTIPLE SAMPLING PLAN) : روشي است كه امكان برگزيدن تا چندمين نمونه پشت سر هم را مي‏دهد بدين صورت كه تصميم به گرفتن نمونه K ام بستگي به اطلاع بدست آمده از نمونه  K ام را دارد.

 حد قبولي (ACCEPT NUMBER) :‌ ماكزيمم تعداد اقلام معيوب در نمونه است كه عليرغم وجود اين تعداد معيوب، انباشته پذيرفته مي‏شود و آن را با (AC) نشان مي‏دهند.

 حد ردي (REJECT NUMBER) مينيمم تعداد اقلام معيوب در نمونه است كه منجر به رد شدن انباشته مي‏گردد و آن را با (RE) نشان مي‏دهند.

 سطح كيفيت قابل قبول (ACCEPTANC QUALITY LEVEL) :‌ عبارت از بيشترين درصد ضايعاتي است كه در بازرسي نمونه‏گيري مي‏تواند بعنوان خرابي مورد قبول باشد. سطح كيفيت قابل قبول (سطح پذيرش) را با AQL نشان مي‏دهند. 

هماهنگی برای برگزاری دوره‌های آموزشی

جهت هماهنگی برای برگزاری دوره‌ آموزشی نمونه برداری پذیرشی با استفاده از نرم افزارهای Minitab و ASP 2 با شماره همراه مدیریت پایگاه 09125446045 (مصطفی دستمردی) تماس حاصل نمایید.